مرثيه امام عسكرى عليه السلام سوخت از زهر ز پا تا به سرم * آب گرديده خدايا ! جگرم پسرم مهدى موعود كجاست ؟ * تا ببيند كه چه آمد به سرم طوطى باغ جنانم امّا * ريخت يا رب به جهان بال و پرم از پس ماه صفر زهر جفا * كرد با ختم رسل همسفرم آب آريد برايم ياران * كه به دل سخت فتاه شررم اى خدا ياد لب خشك حسين * سوزد از زهر جفا بيشترم آن حسينى كه سرش هست هنوز * به سر نيزه عيان در نظرم آن حسينى كه به قاتل مىگفت : * آب ده آب كه سوزد جگرم من به ايّام جوانى ميثم * به گلستان جنان رهسپرم